СПАСЫ
- Подробности
- Опубликовано: 11.08.2020 14:02
Жнівень… Жніво… Песні жніўныя, жніўныя росы…
Месяц прыгожы і шчодры зямлю абсыпае багаццем:
Быццам нясе ручнікі залатыя з буханкамі хлеба
Ды кошыкі яблыкаў, рамкі духмянага мёду.
Жнівень… Жніво… Песні жніўныя, жніўныя росы…
Месяц прыгожы і шчодры зямлю абсыпае багаццем:
Быццам нясе ручнікі залатыя з буханкамі хлеба
Ды кошыкі яблыкаў, рамкі духмянага мёду.
У кожнага ёсць свой куток на зямлі,
Што вабіць і кліча заўсёды,
Не толькі самотна ці добра калі,
Але й проста так, без нагоды.
Малая радзіма – алешнік і рэчка,
Найродны бацькоўскі парог…
Малая радзіма – утравелая сцежка
Да розных шляхоў і дарог…
У цэнтры Расон ёсць бяроза. На яе кары ў выглядзе вялікай плямы вырысоўваецца чорны сілуэт, падобны на самалёт… Ці не памяць з вайны?..
У вачах бярозавай кары
Самалёта сілуэт варожы
Анямеў з ваеннае пары.
Успаміны крапінамі множаць…
У меня сегодня день особый –
Ты признался мне в своей любви.
Побегу быстрее в поле я,
В поле, где ромашки расцвели.
Отчего так светло на посёлке,
И сознанье пьянит аромат?
Это яблони в пору цветения
Примеряют невесты наряд.
Край блакітных азёр, срэбных рэк і курганаў,
Край гаючай вады жыватворных крыніц.
Чалавек з добрым помыслам – госць пажаданы,
Край з паветрам ад водара спелых суніц.
На расоншчыне вёскі жылі
Меўшы клопат надзённы аб хлебе.
У блакіце над імі плылі
Аблачынкі ў аблашчаным небе.
Я заболела, кажется, серьёзно –
Душа в смятеньи, сердце бьётся звонко.
И понимаю – жить так невозможно.
И слово ставлю очень осторожно.
2016-05-01 - 2026-03-22
6529
