Чаканне снега
- Подробности
- Опубликовано: 08.12.2025 06:04
Нязвыкла яблыням у садзе
Стаяць без белых шуб.
Нібы на таемным парадзе
Галіны цягнуць углыб.


Нязвыкла яблыням у садзе
Стаяць без белых шуб.
Нібы на таемным парадзе
Галіны цягнуць углыб.
Няма на свеце прыгажэй жанчын,
Што талентам шчыруюць у натхненні,
Будуюць светлай шчырасці зачын,
Душы і сэрцу ладзяць разуменне.
Согласитесь, рукодельницы
Те ещё они волшебницы!
Руки устали не знают,
Вяжут, шьют и вышивают.
Я шагнула незаметно в осень,
А она внезапно расцвела!
Расплескала золото меж сосен,
Заструилась серебром дождя.
Адгукнуцца нябёсы зямлі шматгалоссем,
Клён пажоўклы застыне, знямее ў жальбе.
Гэта восень стаіць ля дзвярэй, гэта восень –
Колькі дзіўнай самоты сышлось у табе.
В благодарность от мира безбрежного
Не терновый, лавровый венец
За “несказанное синее нежное”
Хоть сегодня прими, наконец!
* * *
Чем нас лето удивило:
Залило, иль засушило?
Со всех сил оно старалось,
Чтобы сказкой не казалось.
Там пад узгоркам, каля леса
Цячэ жыцця майго рака.
Вясной – блакітна ад пралесак
І льецца песня жаўрука.
Я живу на земле
И радуюсь миру,
Лишь одно нужно мне –
Чтобы солнце светило.
Лета ў пачатку… Рамонкі, званочкі… Мурожныя травы,
Глядзяцца бярозкі з цікавасцю ў шкельцы азёраў,
Сонейка яснае, быццам, купаецца ў хвалях блакітных,
Пяшчотна мілуе зямлю, абдымае ласкава палеткі.